Рыгор Барадулін

0
2777

(1935-2014)

Паэт, перакладчык, эсэіст, сцэнарыст, грамадскі дзеяч.

Народны паэт Беларусі (1992). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР імя Янкі Купалы (1976) і прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1976). Ганаровы грамадзянін Ушацкага раёна (1992).

Ганаровы доктар БДУ (1995).

Выпускнік філалагічнага факультэта БДУ (1959).

Барадулін-побач-з-Коласам

Рыгор Іванавіч Барадулін нарадзіўся 24 лютага 1935 г. на хутары Верасоўка Ушацкага раёна Віцебскай вобласці.

Выпускнік Ушацкай сярэдняй школы (1954), скончыў БДУ імя У. І. Леніна (1959). Працаваў рэдактарам у перыядычных выданнях: газеце «Советская Белоруссия», часопісах «Бярозка», «Полымя», з 1969 г. — у выдавецтве «Беларусь», з 1972 г. — у выдавецтве «Мастацкая літаратура» (загадчык рэдакцыі выбраных твораў у 1985—1995 гг.).

Барадулін з Бураўкіным

Памёр 2 сакавіка 2014 г., пахаваны ў г. п. Ушачы.

Друкавацца пачаў з 1953 г. Творчая спадчына пісьменніка складае больш як 100 выдадзеных кніг паэзіі, крытычных артыкулаў і эсэ, перакладаў.

Барадулін з Быкавым

Аўтар паэтычных зборнікаў: «Маладзік над стэпам» (1959), «Рунець, красаваць, налівацца!» (1961), «Нагбом» (1963), «Неруш» (1966), «Адам і Ева» (1968) «Вяртанне ў першы снег» (1972), «Абсяг» (1978), «Вечалле» (1980), «Амплітуда смеласці» (1983), «Маўчанне перуна» (1986), «Самота паломніцтва» (1990), «Міласэрнасць плахі» (1992), «Евангелле ад Мамы» (1995), «Босая зорка» (2001), «Ксты» (2005; 4-е выд. — 2013), «Рымскі дыпціх» (2006), «Халодная памяць вады» (2010), «Anіma» (2011), «Вяльмуе Бог абраннікаў сваіх» (2011) і інш. Выдаў кнігі сатыры і гумару «Дойны конь» (1965), «Станцыя кальцавання» (1971), «Прынамсі…» (1977), «Мудрэц са ступаю» (1988), «Дуліна ад Барадуліна» (2006) і інш.

Барадулін з Быкавым

Пісаў творы для дзяцей, якім адрасаваў зборнікі «Мех шэрых, мех белых» (1963), «Красавік» (1965), «Экзамен» (1969), «Ай! Не буду! Не хачу!» (1971), «Суровая вымова» (1976), «Што было б тады, калі б?» (1977), «Ці пазяхае бегемот?» (1981), «Азбука не забаўка» (1985), «Індыкала-кудыкала» (1986), «Кобра ў торбе» (1989), «Ішоў коця па канапе» (1997).

Працаваў у галіне мастацкага перакладу. Выдаў зборнікі перакладаў «Кахаць — гэта значыць…» (1986), «Беларусь мяне збеларушвае» (1993). Пераклады з мовы ідыш увайшлі ў кнігу «Толькі б яўрэі былі» (2011).

Бацькі

Выступаў як эсэіст, крытык, публіцыст. Аўтар кніг літаратурна—крытычных артыкулаў і эсэ «Парастак радка, галінка верша» (1987), «Аратай, які пасвіць аблокі» (1995).

Выйшаў Збор твораў у чатырох тамах (1996—2002).

На бульбе

Узнагароджаны ордэнамі Дружбы народаў, Знак Пашаны, латышскім Ордэнам Трох Зорак, медалём Ф. Скарыны і інш.

У 2017 г. у гонар народнага паэта адкрыта мемарыяльная дошка на доме № 4 па вуліцы Мележа ў Мінску.

З маці
Ля матчынай хаты
Помнік